Στο βασίλειο της αυθαιρεσίας (όλων των κοινωνικών τάξεων) που ζούμε, οι καταπατήσεις βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας της αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Δράστες συνήθεις των καταπατήσεων στο Ωραιόκαστρο κάποιοι θρασύτατοι νοικοκυραίοι. Είναι οι «ευυπόληπτοι» αυτοί τύποι που ζουν σε ευάερες και ευήλιες ιδιόκτητες μονοκατοικίες με κήπο, τον οποίο θέλουν να επεκτείνουν σε βάρος του δημόσιου χώρου. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που η συντριπτική τους πλειοψηφία εντοπίζεται στην περιοχή των «Πεύκων». Στην συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν πολλά αδιάθετα οικόπεδα του υπουργείου Γεωργίας τα οποία βάζουν σε πειρασμό όχι μόνο κάτι «άγιους πατέρες» τύπου Εφραίμ αλλά προπάντως τα ντόπια «αρπακτικά».

.

Τον γαιοφάγο αυτό πειρασμό κεντρίζουν τα παραδείγματα προηγούμενων ακόλαστων καταπατητών, αυτών που τόλμησαν και κέρδισαν.
Υπάρχει εξάλλου το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο χαρισμένο από κυβερνήσεις «φιλελεύθερες» και «σοσιαλιστικές».
Βέβαια για να πετύχει η κλοπή της δημόσιας γης απαιτείται μια δημοτική αρχή σαν αυτή του κ. Μπάτου, η οποία όχι μόνο δεν υπερασπίζεται και δεν διεκδικεί αποτελεσματικά τα συγκεκριμένα οικόπεδα (που τα έχει μεγάλη ανάγκη) για κοινωφελείς χρήσεις, αλλά δίνει και πιστοποιητικά επιβοηθητικά στην αρπαγή.

Μοναδική ελπίδα η αντίδραση των πολιτών που καταλαβαίνουν την αναγκαιότητα του δημόσιου χώρου και δεν ανέχονται την καταπάτησή του. Και είναι πολλοί αυτοί οι πολίτες όπως φάνηκε και από τις πολλές αντιδράσεις που υπήρξαν στο πρόσφατο περιστατικό καταπάτησης του οικοπέδου 508, στην οδό Βαλαωρίτου 14.

.

Το οικόπεδο αυτό που ανήκει στα διαθέσιμα του υπουργείου Γεωργίας και είναι χαρακτηρισμένο ως χώρος πρασίνου αποψιλώθηκε και περιφράχθηκε κατά τα τέλη του Αυγούστου από κάποιον κάτοικο της περιοχής (υποψιαζόμαστε ποιος είναι). Αμέσως υπήρξαν καταγγελίες και διαμαρτυρίες από συμπολίτες μας (και τον «Τροχό») τόσο προς την δημοτική αρχή όσο και προς την Διεύθυνση Πολιτικής Γης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλονίκης που έχει την ευθύνη για την προστασία των συγκεκριμένων οικοπέδων από καταπατήσεις.

Οι αντιδράσεις των πολιτών στο επόμενο διάστημα θα κλιμακωθούν οργανωμένα και θα φτάσουμε μέχρι του σημείου να υπερασπιστούμε με άμεσες δράσεις (γκρέμισμα της περίφραξης) τον δημόσιο κοινόχρηστο χώρο.

.

.

.